Przejdź do treści

Niedziela, 30.4.2017

Imieniny: Balladyny, Lilli, Mariana

dd 7 6 5 4 3 2 1 12 11 8

Ścieżka do tej strony

Jesteś tutaj: Strona główna > Gmina Morzeszczyn > Kociewie
2011-12-09

Kociewie

Kociewie – region etniczny
Gmina Morzeszczyn położona jest na Kociewiu.

Kociewie jest jednym z regionów etniczno-kulturowych Pomorza. Jest kilka teorii na pochodzenie nazwy. Zdaniem historyków pierwsze zapisy brzmiały „Gociewie”, i to ma wskazywać na powiązania z Gotami, zamieszkującymi niegdyś te ziemie. Według innych „kociwie” to po staropolsku „kraniec świata, zapadła kraina”. Jedni wywodzą tę nazwę od rosyjskiego „koczewie” – koczowisko, obozowisko lub od kociołków, kotlinek w krajobrazie kociewskim.

Jak każdy region etniczny, również Kociewie nie ma ściśle określonych granic, a te którymi się posługujemy zostały wytyczone przez dialektologów na podstawie badań gwary i jej wspólnych cech wśród posługującej się nią ludności. Na wschodzie linią graniczną jest około 120 km odcinek Wisły od Topolinka – na południe od Świecia do wsi Czatkowy – na północ od Tczewa. Następnie granica biegnie na zachód do Trąbek Wielkich, Wysina, Liniewa, Nowych Polaszek i Konarzyn. Na zachodzie wytyczyć ją można linią przez Czarną Wodę, Osieczną, Lińsk, Lniano, Bukowiec aż do okolic Gruczna nad Wisłą.
Region ten liczy około 3,5 tysiąca km2 powierzchni, z czego blisko 80% leży w województwie pomorskim. Obszar ten zamieszkuje około 340 tysięcy mieszkańców. Kociewiacy nie są jednolitą grupą etniczną. Badania etnografów wskazują na istnienie kilku grup, które charakteryzują, bądź charakteryzowały się pewną odmiennością wywodzącą się z historii lub warunków terenowych – Polusy (Polanie), Piaskarze, Lasacy (Laskowiaki), Olendry, Feteracy.  Niewątpliwym atutem Kociewia jest różnorodność krajobrazu. Mamy tu prawie płaskie obszary nizin nadwiślańskich, malownicze krawędzie doliny Wisły, pagórkowaty teren pojezierny z licznymi kompleksami leśnymi oraz przełomowe odcinki rzek. W zachodniej części regionu kociewskiego dominują lasy należące do największego w Polsce zwartego obszaru leśnego, jakim są Bory Tucholskie. Odnajdujemy również liczne stanowiska starych dębów, cisów, brekini i innych drzew pomnikowych. Chronione są one razem z roślinnością torfowiskowo-bagienną, wodną a także kserotermiczną w kilkunastu rezerwatach, dziewięciu obszarach chronionego krajobrazu oraz dwóch parkach krajobrazowych. Walorem tej ziemi są rzeki i jeziora. Największą rzeką regionu jest oczywiście Wisła, do której uchodzą kociewskie rzeki Wda i Wierzyca (www.wierzyca.pl). Pomniejsze to Mątawa oraz Wietcisa, Węgiermuca i Janka. Na Kociewiu znajduje się ponad 200 jezior. Największym z nich jest „Kociewskie Morze” – jezioro Kałębie koło Osieka. Z większych wyróżnić można: Radodzierz, Borzechowskie Wielkie, Czarne, Godziszewskie czy Stelchno. Najgłębsze z wszystkich jest sięgające około 40 m Jezioro Borzechowskie. Wśród zbiorników nie należy zapominać o sztucznych zalewach zaporowych: Żurskim i Gródek. (oprac. Piotr Kończewski)

Więcej na temat Kociewia i szlaków turystycznych na stronach:
www.kociewie.eu, www.rowery.kociewie.eu, www.konie.kociewie.eu, www.akcja.kociewie.eu, www.kuchnia.kociewie.eu

wydruk, pdf


Portal współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.